Geschreven door Boudewijn Liesker
06 apr • Boudewijn is een regelmatige gast op onze Amsterdamse Service Unit, waar hij prijkt in de bovenste regionen van de ProbeerService-klanten. Hij is al bijna negentien jaar trouw lid van de AACC en slaat geen Jaardagveiling over. Toen hij dan ook vroeg of hij onze desktop-iMac eens thuis mocht proberen, konden we dat nauwelijks weigeren. ‘Wel een verhaaltje schrijven voor ons blad, hè, Boudewijn!’
Prachtontwerp
Voor een verstokte Windows-gebruiker als ik, is een Apple altijd iets geweest van designers en dtp’ers. Maar nu ik met de grote platte witte doos thuiskom, heb ik wel iets van trots. Ik ga een Apple neerzetten! Hij past met gemak op het bureautje. En ik moet zeggen, het leek of hij daar in de hoek van de huiskamer altijd gestaan heeft.
Nu gaan Apple-gebruikers altijd prat op de ‘kunst van het weglaten’, de eenvoud van ontwerp. Er is inderdaad maar één draad: die van scherm naar de wanddoos. Via één usb-verbinding zijn toetsenbord en muis met het 20-inch-widescreenscherm verbonden, dat de computer in zich bergt. Het zit allemaal degelijk in elkaar.
Het was even zoeken naar de aan-uitknop. Die zit niet waar je hem verwacht, van voren of opzij zoals bij een tv, maar linksachter. Een beetje een vreemde plek.
Snelle start
Het opstarten gaat snel en dan kom je echt in de wereld van Apple. Alles is anders dan je gewend bent. Net als bij de meeste laptops van tegenwoordig, zit de ‘ontvanger voor het internet’ gewoon in het apparaat. Wel even gezocht naar het icoon van internet dat Leopard bleek te heten. Het thuisnetwerk werd snel gevonden en vanaf dat moment was de plek achter het bureau een strijdtoneel van gezinsleden, iedereen moest opeens even snel iets opzoeken.
Toch wel wennen
Gedurende de probeermaand heb ik wel geprobeerd om ook andere programma’s te gebruiken. De eerste een om foto’s op te slaan en bewerken. Op het grote beeldscherm komen foto’s echt prachtig tot hun recht. Het werken met zo’n applicatie vergt wel meer oefening. Op mijn werk ben ik een grootgebruiker van PowerPoint. Als je regelmatig met zo’n Microsoft-applicatie werkt is ieder ander presentatieprogramma een ware zoektocht. Daar had ik eenvoudig de tijd niet voor over.
Op zeker moment wilde de Apple vanuit standby niet meer opstarten. Vreemd, maar gelukkig werkt de ouderwetste manier bij een Apple ook: stekker eruit, even wachten en weer erin.
Saldo positief
De Apple oogstte in huis louter positieve reacties van mijn huisgenoten. Ik heb dan ook getwijfeld of ik er niet een zou aanschaffen. Ik ben zelf namelijk al half overstag. Als ik er een koop, zou er wel een soort opleidingsdag of traject aan vast moeten zitten om de overstap echt te kunnen maken. Daar is zelfs anderhalve maand niet genoeg voor. Helaas kun je een euro maar één keer uitgeven en met de pas uitgekomen Olympus Pen, is over de Mac nog geen besluit genomen.
